Een Sterk Staaltje Neutrale Journalistiek

Submitted by hadrian on di, 12/01/2015 - 16:47

Dit artikel is een aantal dagen geleden geschreven maar ik had nog geen tijd gehad het te plaatsen.

 

Introductie

Ik zal vast beginnen met een verduidelijking. Iedereen die mij wel eens gelezen heeft weet dat deze er aan gaat komen: die titel was sarcastisch. Dit is niet de eerste keer dat ik aantijgingen aan de voet van de reguliere media neerleg. Ik praat regelmatig over de manier waarop de reguliere media ons een onevenwichtig plaatje van de wereld voor leggen. Dat is ook iedereen zich al wel van bewust maar we kunnen gerust wat bikkelen over de manieren die we zien. De reguliere media zou namelijk niet ermee weg komen dat ze bevooroordeeld zijn als we ons bewustzijn over hun onevenwichtigheid wat meer tot actie om zetten. We weten allemaal dat de Telegraaf rechtser is dan de Volkskrant. De Volkskrant wordt gezegd links te zijn. Over het gehele deel van het spectrum zien we toch vaak dat rechtse ideeengoeden, over het algemeen, positiever bevoordeeld worden. Ook de Volkskrant is vaak bevooroordeeld en ook regelmatig jegens de SP. Zo kunnen we ook meteen kijken naar het artikel omtrent de voorzittersverkiezing.

Kappen met Jezelf te Laten Bedonderen

Submitted by hadrian on vr, 11/27/2015 - 17:40

Ik schrijf deze post uit een zekere woede en heeft dus ook een 'rant'-karakter.

De vluchtelingencrisis is inmiddels alweer een tijdje aan de gang. We zien aan de ene kant een opzwaai van racistische en, soms, zelfs fascistische uitingen. In Steenbergen wordt een steen door de ruit van een vluchteling gegooid en een vrouw die opkomt voor de vluchtelingen uitgejoeld. Elders worden hakenkruizen op een winkel getekend. Dit weekend heeft de fascistische Pegida alweer een demonstratie gepland. Daarbij zien we ook nog dat cynische politici gebruik maken van de vluchtelingencrisis om de bezuinigingsagenda te pushen. Vluchtelingen wordt de schuld gegeven van velerlei problemen met de sociale voorzieningen. Het allerergste is echter dat mensen deze propaganda overnemen. De scheuren van de verzorgingsstaat zijn er al decennialang en bezuinigingspolitiek ook. In Engeland begon het in de jaren zeventig toen Callaghan begon te praten met het IMF, in de Verenigde Staten met Carter. In Nederland is het hard op gang gegaan vanaf de vroege jaren negentig met de privatisatierondes. Sinds de lange crisis van de 21e eeuw zijn er nog veel meer bezuinigingen doorheen gegaan. De afbraak van onderwijs en zorg begon vele jaren voor de Syrische burgeroorlog. Aan dit alles hebben de vluchtelingen geen blaam maar blijkbaar is het geheugen van mensen kort. Daarbij is ook het historisch besef van mensen praktisch absent.

Ik zie al weken dat mensen die met recht boos zijn boos worden op de verkeerde groep. Ik zie mensen die belazerd worden van alle kanten. Mensen wiens uitkeringen worden gekort; mensen die in de dwangarbeid worden gestopt; mensen die moeten vluchten voor een imperialistische oorlog; mensen die hun ziektekostenverzekering niet kunnen betalen; mensen wiens huur zo hoog wordt dat ze het niet kunnen betalen; mensen met langdurig zieke kinderen die niets meer kennen dan wanhoop. Ja, allemaal goede redenen om boos te zijn! Maar ik zie ook dat mensen elkaar de schuld geven van alles. Het is nooit eens de kernproblemen die de schuld wordt gegeven. "Het systeem" is veilig omdat wij, de onderkant van de maatschappij, toch alleen maar onderling aan het vechten zijn! De kapitalist en zijn luitenant de politicus lacht zich kapot en graait nog wat meer. En het ergste: jullie weten godverdomme allemaal waar de kapitalisten en politici rijk door worden!

Ervaringen van andere Loonslaven in de Supermarkt: Deel 2

Submitted by hadrian on vr, 11/27/2015 - 14:36

Introductie

Een tijdje terug heb ik een drietal posts gemaakt over het leven als een vakkenvullende loonslaag. Daar heb ik ook gevraagd of anderen hun ervaringen zouden willen delen met mij zodat ik een completer beeld kan scheppen. Afgelopen week heb ik een nieuw bericht ontvangen van een kameraad. Deze kameraad, die graag naamloos wil blijven, heeft ooit in het Noorden des Lands in een Albert Heijn gewerkt.

Radicale Trekjes (Deel 2)

Submitted by hadrian on wo, 11/25/2015 - 15:16

Eerder deze week schreef ik een kritiek op de nieuwe politionele taken die leraren door de PO-raad worden aangemeten. Deze taken rangeren van klasse over 'goed burgerschap' geven tot en met het inschakelen van de politie zelf. Ik vroeg mij daar af of de PO-raad niet wil dat er te snel naar repressie wordt gegrepen in plaats van naar de diepe oorzaken van problematiek rond, zoals zij het noemen, extremisme en radicalisme te kijken. Jihadisme wordt hier gebruikt als een soort stok om kritiek mee tegen te houden. 'Is niet iedereen het er mee eens dat jihadisme slecht is,' hoor ik critici al stellen. Ik geef meermaals aan dat dit het geval is maar dat betekent niet dat een kritiek op het rapport, de onderliggende ideologie, en de methodologiën die gebruikt worden en aangeraden worden niet geleverd mag worden. Sterker nog, als we problemen als jihadisme opgelost willen zien worden is een zeer kritische houding ten opzichte van rapporten zoals die van de PO-raad noodzaak. Hieronder ga ik dan ook in op de manier waarop juist dit rapport de onvrede in de maatschappij wil verdrukken om de staatsideologie veilig te stellen.

De Discussie die Gevoerd Dient te Worden

In het Metro-artikel wordt een hele wijze zinsnede herhaald: "een kind is te beïnvloeden." Een kind is voornamelijk bezig om 'geinstalleerd' te worden in de samenleving. Dat betekent dat een kind bezig is om uit te vogelen hoe deze samenleving werkt. Een jong kind vindt het bijvoorbeeld gek dat je moet betalen voor je eten en onderdak. Helaas kunnen kinderen beïnvloed worden om dit als normaal te gaan beschouwen. Mensen zijn dan ook erg maakbaar en juist in deze maakbaarheid zit een belangrijk argument voor het Anarchisme. De hypothetische 'oorlog van allen tegen allen' wordt gemaakt juist door het systeem waarin wij, als kinderen, opgroeien. De geschiedenis van de mensheid in het geheel, en arbeidsstrijd in het bijzonder, geeft vele voorbeelden van wederzijdse hulp waar juist de solidariteit doet zegevieren. Dit gaat niet alleen in tegen de 'oorlog van allen tegen allen' maar ook tegen de manier dat wij geinstalleerd worden in onze samenleving. Zeker in de kapitalistische samenleving heerst de ideologie van de competitie en zolang wij dat aanhouden in onze sociale relaties zijn wij dan ook zwak. Juist wanneer we gaan samenwerken staan we sterk en kunnen we effectief ageren tegen het onrecht dat ons aangedaan wordt door het kapitalisme. Dat idee wordt trouwens ook als radicalisme weggezet door de staat. Dat is ook logisch, het is de rol van de staat om de machtshebbers, waaronder de kapitalisten, machtig te houden. Het is nuttig voor de machtshebbers dat we competitief zijn omdat we dan ge-atomizeerd zijn in aparte en individuele eenheden die niet tezamen zullen opkomen voor ons recht. Dat is dan ook wat het burgerschap impliceert: ga naar de rechter met je advocaat maar ga vooral niet de straat op met je kameraden!

Radicale Trekjes (Deel 1)

Submitted by hadrian on di, 11/24/2015 - 15:34

Introductie

Afgelopen Vrijdag zag ik in de trein weer eens een 'Metro' liggen. Ten eerste is het best gek dat dit vod zichzelf de Metro noemt maar voornamelijk op NS-stations wordt uitgedeeld. Metros zijn in Nederland toch een uitzondering maar misschien heeft het wat te doen met het feit dat de 'Trein' nog veel gekker klinkt. Enfin, deze nutteloze observatie achter ons latend zal ik eens doorstappen naar waar ik het precies over wil gaan hebben. En dat is wel hetgeen waar de krantenkop naar verwees: "Leraar alert op radicale trekjes leerling."

Aldus de Metro moeten docenten voortaan, van de PO-raad, een organisatie die claimt te streven naar het optimalizeren van de ontwikkeling van kinderen in het basisonderwijs, goed gaan letten op de kinderen. Zodra ze lijken te radicaliseren dan moeten leerkrachten daar alert op zijn en in bepaalde gevallen zelfs direct de politie inschakelen. Een voorbeeld wat in de Metro wordt benoemd is wanneer een leerling zegt naar Syrië te gaan of zegt zich te willen aansluiten bij IS dat er direct de politie ingeschakeld moet worden. Voordat ik, tijdens dit schrijven, naar de website van de PO-raad's speciale nieuwe website School en Veiligheid ga zal ik hier maar meteen op reageren. Is het niet absurd dat een kind van vijf al verplicht bij de politie bekend moet worden gemaakt wanneer ze iets zeggen wat de gevestigde orde niet aanstaat. Ik weet dat er door de wereld een rancune gaat omtrent de (Islamitische) Staat.

Werken in de Supermarkt

Submitted by hadrian on wo, 11/18/2015 - 17:06

Op 18 oktober plaatste ik mijn eerste artikel over werken in de supermarkt. Ik heb hiermee geprobeerd om te laten zien hoe machtsstructuren in de supermarkt werken en ben daarop verder gegaan met twee vervolgartikelen. Ik heb geprobeerd te laten zien dat de supermarkt niet alleen een erg mensonterende werkplek is maar ook een werkplek die niet zou hoeven te bestaan als we de wereld op een betere manier opbouwen.

Een Minuut van Ideologie

Submitted by hadrian on ma, 11/16/2015 - 19:20

Introductie

Vandaag moesten we weer een minuut stil zijn. De treinen werden door het hele land stilgezet en in geheel Europa moesten we gaan treuren om de doden in Parijs. Het probleem zit natuurlijk niet in het treuren om de doden in Parijs. Het probleem is tweevoudig dat de minuut alléén voor Parijs werd ingesteld en dat het van bovenaf opgelegd wordt. Rouwen is namelijk geen institutionele plicht maar een persoonlijk proces. Daarenboven zijn er deze week nog veel meer mensen gestorven door de verschillende vormen van terrorisme en de effecten van het kapitalisme waar voor gerouwd kan worden. Want laten we niet vergeten dat er dagelijks mensen verhongeren omdat de rijkste bedrijven te krenterig zijn om, ten minste, iedereen toegang tot voedsel te geven.

Ervaringen van andere Loonslaven in de Supermarkt: Deel 1

Submitted by hadrian on vr, 11/13/2015 - 13:48

Een tijdje terug heb ik een drietal posts gemaakt over het leven als een vakkenvullende loonslaag. Daar heb ik ook gevraagd of anderen hun ervaringen zouden willen delen met mij zodat ik een completer beeld kan scheppen. Vrij snel kreeg ik van een van onze kameraden een bericht. Deze kameraad, die graag naamloos wil blijven, heeft ooit in Rotterdam in een winkel gestaan en daar ervaringen op kunnen doen toen hij tot team-leider werd getraind en heeft daarom ook een iets beter zicht op wat dat in houdt.

 

Rotterdamse Ervaringen

Over schappenplannen:
Er is een continue verandering van de indeling van de assortimentsgroepen (bij elkaar horende meters schappen). Voor een gemiddelde meter aan schap is rond de twee uur gerekend (hoewel er natuurlijk een druk op je staat om het veel sneller te doen). Bijna elke week zijn er (bij de Jumbo) twee nieuwe schappenplannen. Schappenplannen kunnen varieren van 1 meter tot een meter of 8 (bij heel grote en kleine winkels zal dat wat verschillen). Reken maar uit je jaarlijkse verspilling van geld, tijd, energie, en vooral mensenleven.

De Politie heeft een Moeilijke Baan

Submitted by hadrian on zo, 11/01/2015 - 23:42

Wanneer de politie weer eens iets fout doet horen we altijd hetzelfde lyrische verhaal over hoe traumatisch die banen zijn. De politie zou zich zoveel bekommeren om mensen, en zoveel gruwelijke dingen zien, dat we medelijden met ze moeten hebben. Het zal dan ook wel moeilijk zijn. Want meneer of mevrouw de politie-agent(e). Het zal wel moeilijk zijn, om het bloed van een gekleurde jongen door de straten te zien vloeien. Net nadat je hem hebt neergeschoten. Het zal wel moeilijk zijn om de tranende activisten te zien die je net bespoten hebt met pepper-spray omdat ze tegen politiegeweld aan het demonstreren waren. Ik snap, dat je nachtmerries hebt van die keer dat je met geweld studenten uit een universiteitsgebouw hebt gesleept. Ik zou zelf ook problemen er mee hebben als ik mensen die geen papieren krijgen door een stad heen op jaag. Dat wringt namelijk met mijn moraliteit. Ethisch kan ik dat niet verantwoorden. Het doet pijn.

Leven als een Vakkenvullende Loonslaaf: Slot van Mijn Ervaringen

Submitted by hadrian on za, 10/31/2015 - 21:23

De namen in dit artikel zijn gefingeerd.

Introductie

 

"Dus het blijkt dat je, tenzij je een jong kind of een gevangene bent, helemaal geen toezicht nodig hebt. Mensen komen gewoon naar hun werk en doen dat werk op hun eigen tempo. Stel je dat eens voor ..." -- Jim Halpert in The Office.