"Zoek een baan!" (Deel 4/9)

Submitted by hadrian on zo, 04/24/2016 - 21:00

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kennen het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er desalniettemin wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit vierde deel zal gaan over vervreemding.

Eerdere artikelen in deze serie: 1, 2, 3.

De Verdeelde Maatschappij

In het vorige artikel is al aan bod geokomen hoe werkers op verschillende manieren er toe aangezet worden om zo hard mogelijk te werken. Dit kan direct gebeuren, wanneer je verteld wordt dat je ontslagen zal worden als je niet snel genoeg werkt. Dat kan gebeuren door je schemas op te dringen waar vaak een wel of niet duidelijke sancties aan hangen als we onze 'targets' niet halen. Dit kan indirect gebeuren door middel van sociale druk waarbij we aangeleerd worden om elkaar met argusogen aan te kijken en elkaar af te rekenen op vermeende luiheid en dergelijken. Zo zijn er nog wel meer methodes die gebruikt worden met als doel ons zo hard mogelijk te laten werken.

"Zoek een baan!" (Deel 3/9)

Submitted by hadrian on vr, 04/22/2016 - 18:24

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kennen het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er desalniettemin wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit derde deel zal gaan over leed op en rond de werkvloer.

Eerdere artikelen in deze serie: 1, 2.

We hebben allemaal last van ze...

Wie heeft er niet eens een slechte dag gehad waarbij 'functioneren' nou eenmaal niet zo goed ging? Zo'n dag waar je je echt te belabberd voelt om uit je bed te kruipen, laat staan op de werkvloer te staan. De meesten kennen wel dat moeizame telefoongesprek waarbij we, vaak elke dag dat we ziek zijn, moeten uitleggen dat we wel echt ziek zijn tegen een baas die nog geen begrip zou kunnen hebben als je voor hir neus zou doodbloeden. Dan heb je ook nog van die bazen die dan zelf zo kleinzerig zijn dat ze alle sympathie in de wereld denken te verdienen wanneer ze een papiersneetje hebben.

"Zoek een baan!" (Deel 2/9)

Submitted by hadrian on wo, 04/20/2016 - 14:22

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kent het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er echter nog wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit tweede deel zal gaan over de nutteloosheid van veel banen.

Eerdere artikelen in deze serie: 1.

Ik werk voor hun verkoopsdrang

Een nuttige baan is een baan die bijdraagt aan mijn eigen mogelijkheid om te leven en die van anderen. Dan denken we dus aan het harde werk van de landbouwer, de bakker, de steenhouwer, de timmerman, de computer-programmeur, enzovoorts. De productieve banen dus. Daarbij lijkt iets als een computer-programmeur misschien al het buitenbeentje, aangezien daar natuurlijk een heel abstract product wordt gemaakt, maar afhankelijk van het product kunnen programmeurs ons leven veel makkelijker maken. Tegelijkertijd zijn er veel bannen waar de activiteiten voornamelijk of zelfs geheel nutteloos zijn, dat zijn dan ook nutteloze banen.

Het Universeel Basisinkomen

Submitted by hadrian on ma, 04/18/2016 - 02:30

Introductie

Afgelopen zondag besloot ik om weer naar de NuitDebout samenkomst te gaan in Amsterdam en, zoals ik al had verwacht, werd er snel gepraat over het Universeel Basisinkomen (UBI). Het is een plan wat de laatste tijd meer en meer vaart begint te krijgen. Zo is er in Finland al een experiment met dit plan. Velen lijken lyrisch over dit idee, anderen zijn kritisch. Ik zal hier mijn visie op dit plan proberen uit een te zetten.

Een worteltje voor de neus...

Wat is nu echt het probleem in deze wereld? De twee antwoorden die we daar zeer vaak op horen zijn armoede en oorlog. Die twee zijn natuurlijk intiem met elkaar verbonden, daar zal ik op andere momenten nog over schrijven. Het UBI wordt voorgesteld als de grote oplossing voor het probleem armoede maar juist daar heb ik mijn grote twijfels bij. Op de vergadering bij het Lieverdje afgelopen zondag werd al toegegeven dat het UBI alleen niet genoeg is. Er zouden ook andere leiders moeten komen die op een andere manier leiden. Maar kan dit wel?

Nuit Debout Amsterdam nacht 1: een kort verslag

Submitted by hadrian on vr, 04/15/2016 - 01:43

Introductie

In Frankrijk is de Nuit Debout beweging al een week of twee bezig. Dit is het uitvloeisel van hevig protest, onder andere door Stimulator uitgelegd, tegen de plannen van de Franse regering om de positie van arbeiders te verslechteren. Slechts het volgende stukje neoliberalisme dus, het slopen van alle kleine en magere winsten die wij hebben weten af te dwingen bij de staat. Al snel verspreidde deze massabeweging zich internationaal. In de ochtend van 14 April werd op facebook dan ook een oproep geplaatst voor de eerste Amsterdams Nuit Debout bijeenkomst. Nadat deze ruim gedeeld werd is er in de avond een kleine samenkomst geweest op de Dam.

Een Bescheiden Begin

Nederland staat er natuurlijk om bekend dat mensen moeilijk in beweging komen. Er is wel veel onvrede in Nederland ten opzichte van het afbraakbeleid maar mensen komen de afgelopen decennia zelden in actie. Soms zijn er natuurlijk de uitzonderingen, zoals de bezettingen van meerdere gemeentehuizen door boze zorgmedewerkers en de Bungehuis- en Maagdenhuisbezetting afgelopen jaar. Dat Nuit Debout in Nederland dan ook in alle rust van start zou komen verbaast de meesten nog weinig. Toch wist deze eerste Nuit Debout grofweg 70 mensen te trekken. Deze groep was op gebied van leeftijd erg divers. Zo waren er een aantal studenten en een meerderheid aan mensen die de 35 al gepasseerd zijn. Hopelijk kan Nuit Debout in Nederland zulks een brede leeftijdsmarge vasthouden en misschien nog wel er op bouwen. Schoolkinderen en gepensioneerden hebben volgensmij ook genoeg problemen. Wel trok de samenkomst weinig gekleurde mensen. Dat is jammer aangezien die mensen veel bij te dragen hebben en veel te winnen hebben. Het zou goed zijn voor de beweging als hier verandering in zou komen.

"Zoek een baan!" (Deel 1/9)

Submitted by hadrian on do, 04/14/2016 - 13:46

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kent het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische en voornamelijk Anarchistische hoek komt er echter nog wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit eerste deel zal gaan over uitbuiting.

Uitbuiting

Veel mensen denken bij uitbuiting aan het zwaar onderbetaald worden zoals we zien in, bijvoorbeeld, zuid-oost Azië. Sweatshops waar kinderen tot wel zestien uur per dag werken zijn daar de norm. De lonen zijn daar zo klein dat de mensen weinig meer kunnen betalen dan onderdak en voedsel, als dat al lukt. Tegelijkertijd worden de schoenen en kleren die hier geproduceerd worden tegen gigantisch hoge prijzen in Europa en de Verenigde staten verkocht. Stel, een kindarbeider krijgt zo'n twintig cent per uur en maakt daarin tien shirts. Dan stopt het kind dus in elk t-shirt sowieso twee cent waarde bovenop de grondstofwaarde die er al in zat. In totaal is nu het t-shirt, met alle grondstoffen en arbeidskosten betaald, misschien een euro waard. Dan moet het nog naar Europa verscheept worden, in de winkel gehangen, en verkocht. In totaal is er, met alle arbeid die er mee is gemoeid, misschien wel drie euro in dat t-shirt gestopt. Waar gaan dan die overige zeventien euro heen? Uiteindelijk naar de investeerders. Dat betekent dus dat mensen die helemaal geen arbeid hebben verricht ontzettend veel geld innen terwijl het kind wat in zuid-oost Azië dat t-shirt klaar heeft gemaakt voor de winkel misschien wel verhongert. In totaal strijken de investeerders dus zo'n zeventien euro 'surplus-waarde' op die ze alleen kunnen krijgen doordat dat kind, en een lange lijn aan arbeiders, er moeite en tijd in gestopt hebben. De exacte prijzen zijn misschien net iets anders, maar als de investeerders geen winst denken te maken zullen ze niet investeren.

Wat Te Doen Met Verkiezingen?

Submitted by hadrian on wo, 04/06/2016 - 16:25

 

Introductie

Het was vandaag weer zover, we mochten naar de stembus. Het bleek een referendum te zijn over het associatieverdrag met de Oekraïne. Dit referendum, wat niet meer is dan raadgevend, doet sommigen van ons nog denken aan het referendum omtrent de Europese Grondwet - na een nee-stem snel het Verdrag van Lisbon genoemd en toch getekend. Dat zal waarschijnlijk bij een nee-stem ook gebeuren. Het verdrag zoals het nu bestaat wordt misschien gestopt en opgesplitst in nieuwe kleinere verdragen of met een nieuwe naam doorgeduwd. We zullen zien.

Natuurlijk komt rond elk referendum en elke verkiezing de discussie terug: wat ga ik stemmen? Velen vragen zichzelf ook af: ga ik stemmen? Uiteindelijk blijkt het in vrijwel elke verkiezing hier in Nederland en elders dat velen de moeite niet nemen. Zelfs in België, waar er een stemplicht is, komt lang niet iedereen naar de stembus. Zeggen dat je niet gaat stemmen kent een aantal standaardreacties waarbij sommigen zelfs zo ver gaan om te stellen dat je tegen democratie bent. Dat is natuurlijk een gekke stroman, je bent immers ook niet per se tegen stokbrood als je die niet eet bij een barbecue - je kan er ook gewoon geen zin in hebben.

Laten we het vandaag tijdens dit referendum - waar ik overigens niet ben gaan stemmen - eens hebben over verkiezingen.

Het Gevaar van het Moderne Fascisme (Deel 3)

Submitted by hadrian on ma, 03/14/2016 - 14:10
Deze serie is geschreven door Xenia en wordt hier als gast-serie geplaatst.

Introductie

De afgelopen maanden is er veel te doen om fascisme. Van de vrouw in Steenbergen die mag horen dat ze een piemel in haar moet krijgen zodat ze stil blijft, tot de rel in Steenbergen, tot de recente terroristische aanslag op een moskee.

Het Gevaar van het Moderne Fascisme (Deel 2)

Submitted by hadrian on wo, 03/09/2016 - 21:16
Deze serie is geschreven door Xenia en wordt hier als gast-serie geplaatst.

Introductie

De afgelopen maanden is er veel te doen om fascisme. Van de vrouw in Steenbergen die mag horen dat ze een piemel in haar moet krijgen zodat ze stil blijft, tot de rel in Steenbergen, tot de recente terroristische aanslag op een moskee. Onder de noemer pegida en met een varkenshoedje, voornamelijk beledigend naar varkens, komen ze inmiddels twee keer per maand samen in een grote stad om te laten zien dat vreemdelingenhaat en het daarmee verbonden racisme nog steeds bestaat. Parlementair is er een kans dat de PVV de grootste partij gaat worden, Wilders heeft al laten weten dat hij de macht gewelddadig wil overnemen als geen enkele partij dan met hem wil meeregeren. Angstaanjagend, aangezien diezelfde man keer op keer heeft laten weten dat hij "minder, minder, minder" Marokkanen wil in Nederland. Hoe gaat hij dit bereiken? Het beste waarop we dan nog kunnen hopen is een deportatiestrategie die de Nederlandse staat nu al tot brutaliteit heeft verheven, tenzij wij ze met zijn allen gaan stoppen.

Dat het fascisme in Nederland begint op te komen lijkt inmiddels steeds duidelijker. Het valt ook op dat steeds meer mensen pegida en dergelijken inderdaad als een gevaar beginnen te zien. Dat is goed, en ik hoop dat dat ook in actie wordt omgezet. Tegelijkertijd lopen we echter ook het risico gevangen te raken in de angst voor het fascisme. Soms is het wat moeilijk om de bomen door het bos te zien. In deze serie zal ik dan ook drie punten gaan aansnijden over het fascistische gevaar. In de eerste post ben ik snel door het probleem van "de natie" heen gewandeld. In deze post zal ik praten over de "Nederlandse cultuur." De derde post zal gaan over het fascisme als een bliksemafleider met daar nog een algehele conclusie achter aan.

De Nederlandse Cultuur

Nu ga ik direct inspelen op de grootste angst van de fascist: ik ga de natie ter discussie stellen. Een van de complottheoriën die wordt aangehouden door sommige fascisten is dat er een groot marxistisch complot is om de natie te vernietigen. Ik ben echter geen marxist. Daarenboven laat het ook duidelijk zien dat fascisten zelden tot nooit weten wat de precieze marxistische kritiek op het nationalisme is. De PvdA is, bijvoorbeeld, verre van een marxistische partij, toch worden ze dit door fascisten nog regelmatig genoemd. Natuurlijk zijn er ook fascisten die dit wel weten, maar die gebruiken fascisme omwille van hun eigen machtslust, plat racisme, of andere nare redenen. Enfin, het idee van de Nederlandse natie en diens cultuur moeten eens kritisch besproken worden. Hopelijk rillen fascisten nu in zijn bed.

Het Gevaar van het Moderne Fascisme (Deel 1)

Submitted by hadrian on za, 03/05/2016 - 14:52
Deze serie is geschreven door Xenia en wordt hier als gast-serie geplaatst.

Introductie

De afgelopen maanden is er veel te doen om fascisme. Van de vrouw in Steenbergen die mag horen dat ze een piemel in haar moet krijgen zodat ze stil blijft, tot de rel in Steenbergen, tot de recente terroristische aanslag op een moskee. Onder de noemer pegida en met een varkenshoedje, voornamelijk beledigend naar varkens, komen ze inmiddels twee keer per maand samen in een grote stad om te laten zien dat vreemdelingenhaat en het daarmee verbonden racisme nog steeds bestaat. Parlementair is er een kans dat de PVV de grootste partij gaat worden, Wilders heeft al laten weten dat hij de macht gewelddadig wil overnemen als geen enkele partij dan met hem wil meeregeren. Angstaanjagend, aangezien diezelfde man keer op keer heeft laten weten dat hij "minder, minder, minder" Marokkanen wil in Nederland. Hoe gaat hij dit bereiken? Het beste waarop we dan nog kunnen hopen is een deportatiestrategie die de Nederlandse staat nu al tot brutaliteit heeft verheven, tenzij wij ze met zijn allen gaan stoppen.

Dat het fascisme in Nederland begint op te komen lijkt inmiddels steeds duidelijker. Het valt ook op dat steeds meer mensen pegida en dergelijken inderdaad als een gevaar beginnen te zien. Dat is goed, en ik hoop dat dat ook in actie wordt omgezet. Tegelijkertijd lopen we echter ook het risico gevangen te raken in de angst voor het fascisme. Soms is het wat moeilijk om de bomen door het bos te zien. In deze serie zal ik dan ook drie punten gaan aansnijden over het fascistische gevaar. Ten eerste zal ik, in deze post, snel door het probleem van "de natie" heen wandelen. In de tweede post zal ik praten over de "Nederlandse cultuur." De derde post zal gaan over het fascisme als een bliksemafleider met daar nog een algehele conclusie achter aan.

Alle heil aan de natie

Dat is denk ik meteen een samenvatting van de belangrijkste pilaar van het fascistische gedachtegoed. Alles moet aan de natie toe komen. Wat die natie is, wie daar onderdeel van uitmaken, dat soort vragen worden niet gesteld. Dat zijn namelijk kritische vragen waarbij, als je er ook echt eerlijke antwoorden op durft te geven, je vrij snel tot de conclusie komt dat de natie een sprookje is: slechts een hersenschim die wij een realiteit buiten ons hebben gegeven. Een van de manieren waarop we die realiteit geven is door de vorming van natiestaten zoals Nederland.