Marius Jacob -- Waarom ik een Inbreker Was?

Submitted by hadrian on ma, 05/09/2016 - 13:50

In de laat 19e en vroeg 20e eeuw waren er enkele mensen die, om politieke redenen, inbraken en andere illegale activiteiten pleegden. Een van hen was Marius Jacob die, toen hij voor het gerecht belande in 1905, zijn redenen heeft uitgelegd in een tekst die zeker de moeite waard is. Een Nederlandse vertaling:

Vrijheid na Meningsuiting

Submitted by hadrian on do, 04/28/2016 - 13:12

Introductie

Terwijl de gehele Nederlandse media moord en brand schreeuwt over de arrestatie van Ebru Umar door de Turkse politie - waarbij ze geen woord reppen over veel andere misdaden van het toch met het Nederlands regime bevriende Turkse regime - wordt in Den Haag, zogenaamd de stad van vrede en recht, stiekem en stilletjes iemand gearresteerd voor het opplakken van een muurkrant. De aanklachten zijs het plakken van posters, het aanzetten tot geweld, en opruiien tegen het gezag. Met deze aanklachten is veel mis.

Publieke Ruimte

Een van de twee elementen van de aanklacht is dus het plakken van posters. Posters plakken mag tegenwoordig alleen maar op die enkele wildplakzuil die je in sommige steden nog ziet. Zuilen die dagelijks overplakt worden met nieuwe posters en waar ik regelmatig kan lezen dat een man uit het Midden-Oosten (on)voorwaardelijk van me houdt. Op wildplakzuilen plakken betekent dus, buiten dat ze bijna nergens te vinden zijn, dat een poster een levensduur van hooguit twee dagen heeft. Dat is zonde van het papier, zonde van de behangplak, en zonde van de tijd.

Ode aan de Tiran

Submitted by hadrian on wo, 04/27/2016 - 00:49

Introductie

Ze bestaan al grofweg twaalfduizend jaar, zo lijkt het. De oudste namen van tirannen zien we in het Midden-Oosten en Egypte. Hammurabi vindt nog steeds ontzag bij velen voor zijn verschrikkelijke wetten waar zelfs de eigenaar van een kroeg door de staat zou worden vermoord als samenzweerders onder diens dak vergaderden.

"Zoek een baan!" (Deel 4/9)

Submitted by hadrian on zo, 04/24/2016 - 21:00

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kennen het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er desalniettemin wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit vierde deel zal gaan over vervreemding.

Eerdere artikelen in deze serie: 1, 2, 3.

De Verdeelde Maatschappij

In het vorige artikel is al aan bod geokomen hoe werkers op verschillende manieren er toe aangezet worden om zo hard mogelijk te werken. Dit kan direct gebeuren, wanneer je verteld wordt dat je ontslagen zal worden als je niet snel genoeg werkt. Dat kan gebeuren door je schemas op te dringen waar vaak een wel of niet duidelijke sancties aan hangen als we onze 'targets' niet halen. Dit kan indirect gebeuren door middel van sociale druk waarbij we aangeleerd worden om elkaar met argusogen aan te kijken en elkaar af te rekenen op vermeende luiheid en dergelijken. Zo zijn er nog wel meer methodes die gebruikt worden met als doel ons zo hard mogelijk te laten werken.

"Zoek een baan!" (Deel 3/9)

Submitted by hadrian on vr, 04/22/2016 - 18:24

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kennen het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er desalniettemin wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit derde deel zal gaan over leed op en rond de werkvloer.

Eerdere artikelen in deze serie: 1, 2.

We hebben allemaal last van ze...

Wie heeft er niet eens een slechte dag gehad waarbij 'functioneren' nou eenmaal niet zo goed ging? Zo'n dag waar je je echt te belabberd voelt om uit je bed te kruipen, laat staan op de werkvloer te staan. De meesten kennen wel dat moeizame telefoongesprek waarbij we, vaak elke dag dat we ziek zijn, moeten uitleggen dat we wel echt ziek zijn tegen een baas die nog geen begrip zou kunnen hebben als je voor hir neus zou doodbloeden. Dan heb je ook nog van die bazen die dan zelf zo kleinzerig zijn dat ze alle sympathie in de wereld denken te verdienen wanneer ze een papiersneetje hebben.

"Zoek een baan!" (Deel 2/9)

Submitted by hadrian on wo, 04/20/2016 - 14:22

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kent het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er echter nog wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit tweede deel zal gaan over de nutteloosheid van veel banen.

Eerdere artikelen in deze serie: 1.

Ik werk voor hun verkoopsdrang

Een nuttige baan is een baan die bijdraagt aan mijn eigen mogelijkheid om te leven en die van anderen. Dan denken we dus aan het harde werk van de landbouwer, de bakker, de steenhouwer, de timmerman, de computer-programmeur, enzovoorts. De productieve banen dus. Daarbij lijkt iets als een computer-programmeur misschien al het buitenbeentje, aangezien daar natuurlijk een heel abstract product wordt gemaakt, maar afhankelijk van het product kunnen programmeurs ons leven veel makkelijker maken. Tegelijkertijd zijn er veel bannen waar de activiteiten voornamelijk of zelfs geheel nutteloos zijn, dat zijn dan ook nutteloze banen.

Het Universeel Basisinkomen

Submitted by hadrian on ma, 04/18/2016 - 02:30

Introductie

Afgelopen zondag besloot ik om weer naar de NuitDebout samenkomst te gaan in Amsterdam en, zoals ik al had verwacht, werd er snel gepraat over het Universeel Basisinkomen (UBI). Het is een plan wat de laatste tijd meer en meer vaart begint te krijgen. Zo is er in Finland al een experiment met dit plan. Velen lijken lyrisch over dit idee, anderen zijn kritisch. Ik zal hier mijn visie op dit plan proberen uit een te zetten.

Een worteltje voor de neus...

Wat is nu echt het probleem in deze wereld? De twee antwoorden die we daar zeer vaak op horen zijn armoede en oorlog. Die twee zijn natuurlijk intiem met elkaar verbonden, daar zal ik op andere momenten nog over schrijven. Het UBI wordt voorgesteld als de grote oplossing voor het probleem armoede maar juist daar heb ik mijn grote twijfels bij. Op de vergadering bij het Lieverdje afgelopen zondag werd al toegegeven dat het UBI alleen niet genoeg is. Er zouden ook andere leiders moeten komen die op een andere manier leiden. Maar kan dit wel?