Welke Vlag Droegen Ze?

Submitted by hadrian on za, 07/16/2016 - 18:44

Introductie

Er is weer een wereldgebeurtenis geweest die al onzer aandacht heeft kunnen trekken. Voor sommigen was de gepoogde staatsgreep in Turkije een klein lichtpuntje hoop, de Black Rose federation (Engelstalige link) gaf al vrij snel aan dat Erdogan en het leger praktisch een pot nat zijn. De signalen die we al jaren uit Turkije krijgen - gefilterd door een media die afwisselend zeer negatief en positief zijn tegenover dat land, afhankelijk van de noodzakelijkheden van Westerse politiek - bieden ons weinig goede hoop. Na enkele uren bleek de staatsgreep mislukt en kon Erdogan - die nu waarschijnlijk een soort volksheld wordt die het leger heeft weten te verslagen - triomfantelijk terugkeren in Istanbul. Stemmen voor de doodstraf zijn al opgegaan en Erdogan lijkt het voorbeeld van Stalin uit de late jaren dertig op te volgen.

Bij dit soort wereldgebeurtenissen lijken er toch altijd een groep te zijn die meteen de schuld probeert te leggen bij verschillende actoren. Zo ging er al vrij vroeg een gerucht dat deze staatsgreep ge-ensceneerd was door Erdogan zelf om, op die manier, hernieuwe legitimatie te verkrijgen voor zijn schrikbewind. Een andere optie die geopperd werd is dat hij van de poging wist en hier vrij weinig tegen gedaan heeft. Weer anderen geven de 'usual suspects' de schuld: CIA, Mossad, Zionisten, de New World Order, en ga zo maar door. Dit soort vingertjesgewijs gebeurt tegenwoordig bij elke grote wereldgebeurtenis die onze aandacht trekt, van de bomaanslagen door Daesh, tot het instorten van de torens in New York, tot aan deze staatsgreep. Het wordt echter tijd om hiermee te stoppen, en naar oplossingen te kijken.

Racisme: Tisdat?

Submitted by hadrian on do, 07/07/2016 - 21:59

Introductie

Het is weer zover. De zoveelste man is doodgeschoten door de politie, dit keer is deze misdaad opgenomen en is er geen twijfel meer over mogelijk: het was moord. Op het moment van schrijven staat de teller alweer op 561 mensen die, alleen al in de Verenigde Staten, vermoord zijn door deze laffe huurlingen. Laf? Ja, wel zeker. Je schiet namelijk niet op iemand die al onder je knie zit en amper nog kan bewegen. Tegelijkertijd blijven veel witte mensen zich opwinden over #BlackLivesMatter en vinden dat het #AllLivesMatter zou moeten zijn. Hoewel het totaal aantal door de politie vermoorde witte mensen in de Verenigde Staten wel hoger is dan zwarte mensen, halen de moord op zwarte mensen verhoudingsgewijs die op witte mensen ver in. Alleen de Native Americans halen dit jaar, tot nu toe, de zwarte bevolking verhoudingsgewijs in. Hoe lang gaat dit nog door? Waarom kan dit gebeuren?

De Samenleving is Racistisch

Wat, zoals de norm is in de gevestigde media, grotendeels uitblijft is een fatsoenlijke discussie over wat racisme nu precies is. Om het probleem heendraaien kunnen ze al lang niet meer, een van de verdiensten van de #BlackLivesMatter beweging trouwens - en dat alleen al geeft die beweging bestaansrecht. Ook in de Nederlandse context blijft het een belangrijk discussiepunt. Maar wat is racisme nu precies? Er zijn twee invalshoeken waar we tegelijkertijd rekening mee moeten houden: structurele discriminatie en stereotypering.

Structurele Discriminatie

Racisme is een systeem van structurele discriminatie die, vanwege de sociaal-economische context, onderdrukkend werkt. Die sociaal-economische context is een context waar je bijvoorbeeld moet smeken om een inkomen - meestal voor een dwangsom die we een 'baan' zijn gaan noemen - bij anderen. Krijg je die baan niet dan betekent dat al heel snel een belabberd laag inkomen. In Nederland heb je mogelijk een bijstand, maar iedereen in de bijstand weet dat dat geen vetpot is en met enorme economische stress komt. Als je dan een systeem van structurele discriminatie hebt dan zien we dat bepaalde bevolkingsgroepen gemarginaliseerd raken. Denk bijvoorbeeld aan de Marokkaans-Nederlandse bevolking waar structurele baanloosheid, zoals die door het CBS wordt geregistreerd, twee keer zo groot is als onder witte mensen. Dat is niet bij keuze; de enigen die vrije keus hebben om niets nuttigs uit te voeren zijn de rijken. Rijke Marokkaans-Nederlanders zijn er zeer weinig.

Labels

Spanje en de Wereld

Submitted by hadrian on ma, 07/04/2016 - 18:42

Het is thans bijna tachtig jaar geleden dat de dictator Franco de macht heeft geprobeerd te grijpen in Spanje. In tegenstelling tot Hitler, Mussolini, en Dollfuss kreeg Franco hevige tegenstand. De komende paar weken zullen we ongetwijfeld een grote hoeveelheid artikelen op Anarchistische webpaginas zien verschijnen omtrent de Spaanse Burgeroorlog en, veel belangrijker, de revolutie die in het achterland werd doorgevoerd.

"Zoek een baan!" (Deel 9/9)

Submitted by hadrian on vr, 07/01/2016 - 20:45

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kennen het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er desalniettemin wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit laatste deel zal kort ingaan op de verschillende moraliteiten en diens effecten.

Eerdere artikelen in deze serie: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8.

Tegen Uitbuiting, Voor Gelijkwaardigheid

Het moge inmiddels duidelijk zijn dat het de eerste en primaire taak is van managers en bazen om onze productiviteit zo hoog mogelijk te houden. Dat is niet in ons belang, zeker wanneer we niet eens een winstuitkering krijgen. Ook zijn winstuitkeringen trouwens niets meer dan een wapen in het arsenaal van de managers en bazen - we krijgen immers slechts een fractie van de daadwerkelijke winst. Het overgrote meerendeel gaat nog steeds naar de bazen. Als managers en bazen wel iets lijken te geven om ons welzijn, dan is dit voornamelijk omdat ze bang zijn dat het duurder is om ons te vervangen. Wij blijven radertjes in het machinewerk van staat en kapitaal en worden dus ook behandeld als radertjes. Dat is de moraliteit van de managers, de bazen, en de politici.

"Zoek een baan!" (Deel 8/9)

Submitted by hadrian on di, 06/28/2016 - 01:23

Introductie

Velen die wel eens op een linkse demonstratie is geweest kennen het wel, ergens om je heen schreeuwt een of andere rechtse "lullo" dat we een baan moeten zoeken. De enige mogelijke reacties daarop zijn, in de korte tijd, natuurlijk het straal negeren of een snelle: "dan moeten er wel banen zijn." Natuurlijk is het een mythe, maar wel een hele hardnekkige, dat demonstranten geen baan hebben. Vanuit bepaalde Marxistische (Engelstalige PDF) en voornamelijk Anarchistische hoek komt er desalniettemin wel een scherpe kritiek op het hele concept baan.

Deze serie artikelen gaan dan ook over hoe ik de werkvloer zie, en hoe ik het zou willen zien. Ik heb al eerder gepraat over mijn ervaring met werk in de supermarkt. Iedereen die een baan heeft gehad zal ongetwijfeld dingen herkennen. Dit achtste deel deel zal gaan over kritiek van de baas.

Eerdere artikelen in deze serie: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.

Je Bent Gewoon Fout

Ik heb in mijn leven op verschillende plekken gewerkt. Van het krantenwijkje tot onbetaald stagiair, van verkoper tot de supermarkt waar je voornamelijk aangenomen wordt omdat ze we een nog lager loon konden betalen dan aan volwassenen - al begint het jeugdloon langzaamaan te verdwijnen onder druk van de relatief succesvolle Young & United campagne. Hoewel die campagne geenszins de structurele problemen van onze maatschappij gaat oplossen tonen deze jongeren ons in ieder geval dat actie helpt. Het is voor de rijken waarschijnlijk goedkoper om de lonen voor de jeugd gelijk met die van volwassenen te trekken dan het risico te lopen dat deze jeugd geradicaliseerd raakt omdat ze actief tegengewerkt worden in een zeer redelijke eis. De bourgeoisie leert wel van hun fouten. Een nieuwe lading revolutionaire jeugd is immers gevaarlijk voor het heilige eigendom. "Liever hogere lonen dan Mei 2018" zou dus nog wel eens de kreet binnen de wandelgangen van het VNO-NCW kunnen zijn geweest.

"Zoek een baan!" (Deel 5/9)

Submitted by hadrian on di, 05/10/2016 - 00:42

Introductie

De eerste vier delen van deze serie hebben problemen aangestipt omtrent arbeid. Daar zijn uitbuiting, nutteloosheid, leed op de werkvloer, en vervreemding aan bod gekomen. Het is noodzakelijk om te benoemen wat de problemen zijn die we zien en ervaren omtrent de manier dat wij werk verrichten. Hoewel veel mensen de problemen die ik heb aangestipt deels of geheel herkennen komt het niet vaak voor dat mensen tegen deze manieren van werken in gaan. Het lijkt er op alsof mensen geen alternatief meer zien terwijl het alternatief eigenlijk voor de hand ligt.

Het Kapitalistische Fort

"Voor de ontwikkeling van het kapitalisme kon het idee van 'arbeiderscontrole van de productieprocessen' geen eis zijn geweest; het was simpelweg een feit (Workers' Control and Revolution, Victor Wallis)."

Veel mensen lijken te zijn vergeten dat het kapitalisme een vrij recente ontwikkeling is in de geschiedenis van de mensheid. Steeds meer wordt het idee geschept dat het kapitalisme als vanzelfsprekend uit de menselijke natuur voortkomt. Het grootste deel van onze geschiedenis hebben we echter onze levens en arbeid op andere manieren georganiseerd. Het kapitalisme is dus historisch al slechts één 'natuurlijke' vorm van maatschappelijke organisatie naast vele andere mogelijke 'natuurlijke' vormen van maatschappelijke organisatie. Het kapitalisme is net zo natuurlijk als het primitieve communisme wat we onder sommige Amerindiaanse stammen hebben gezien. Het kapitalisme is ook net zo natuurlijk als het feodalisme. Het kapitalisme is net zo natuurlijk als de slaveneconomie waar Nederland zo gretig van heeft meegeprofiteerd. Dat toont duidelijk aan dat het kapitalisme een optie is tussen vele verschillende opties die bestaan hebben en nog veel meer die we nog nooit gezien hebben maar denkbaar zijn. We accepteren vrijwel allemaal - er zijn altijd een paar uitzonderingen - dat feodalisme en de slaveneconomie verkeerde vormen van maatschappelijke organisatie waren. Helaas blijven mensen het kapitalisme wel verdedigen terwijl we om ons heen kunnen zien hoe schadelijk het is.