Slob, rot op!

Submitted by hadrian on do, 01/31/2019 - 18:06

Introductie

Het zal de lezer niet ontgaan zijn dat er in Belgie een behoorlijk conflict is tussen de regering en scholieren. Het gaat om het klimaat. De scholieren, die naar een dorre toekomst kunnen uitkijken, hebben het gehad met de weinige maatregelen om de desastreuze klimaatverandering tegen te gaan. Wat is de actievorm? Spijbelen, massaal. Inmiddels hebben studenten en wetenschappers op verschillende manieren steun geuit. Het is maar goed dat deze scholieren in actie komen, want de baby-boomers en een groot deel van mijn generatie schuiven het probleem uiteindelijk op hun af. Van de baby-boomers een schande dat ze dat hun kleinkinderen aan willen doen. Van mijn generatie nog erger, omdat wij zeker ook de effecten gaan merken. Dat doen we overigens nu al, maar hier in het comfortabele westen kunnen we onze oogkleppen nog wel een tijdje opzetten. Maar, zoals Daniel Kahn in bovenstaande lied zegt: daar moeten we dan wel de slachter zij deel voor betalen.

Inmiddels beginnen Nederlandse scholieren, die niet minder de negatieve effecten gaan ondervinden dan de Belgische zuiderburen, ook al praat te hebben over spijbelactie. Maar goed ook, want we weten in Nederland maar al te goed dat onze situatie nogal precair is, gezien bijna het ganse land al onder het zeeniveau lag. Minister Slob vind dit, zo zegt de NOS, toch echt niet kunnen. Om een citaat uit een ander lied, toevallig ook gecovered door Daniel Kahn iets aan te passen: "eerst komt de veiligheid, dan mag je moralizeren." Aangezien de veiligheid (of voedsel, trouwens) nog lang niet door Slob en zijn kameraden wordt gegarandeerd zeg ik: Slob, rot op.

Over het Spijbelen

In mijn tijd was de regering hard bezig om de minimumuren die scholieren verplicht waren les te hebben te verhogen. Al sinds de Pruissen doorkregen dat school een geweldig effectief indoctrinatiemiddel was, zijn staten wereldwijd hard bezig om kinderen zoveel mogelijk de scholen in te krijgen. Het is ongetwijfeld nuttig om bepaalde dingen die in school worden aangeleerd te leren, maar school is veel meer dan alleen een plek om wiskunde, natuurkunde, en Frans te leren. Zo zijn er vakken als maatschappijleer, waar we verteld worden waarom de Nederlandse maatschappij zo geweldig is - en waarom alternatieven zo afschuwelijk zouden zijn. Het gaat in maatschappijleer zelden om kritisch denken over de maatschappij, maar om het trainen van gehoorzaamheid. De arbeidersklasse van morgen moet immers niet te lastig zijn. Staat en kapitaal houden wel van makkelijk handelbare arbeiders die nergens voor op komen. Juist hierom worden spijbelacties als deze gevaarlijk gezien. Aangezien spijbelen an sich niet zoveel kost zou je je afvragen waar die Slob zich zo druk om maakt. Spijbelen lijkt echter nogal veel op een andere vorm van actie die helemaal niet zo gunstig is voor de top: staken.

Volgens minister Slob zijn er genoeg manieren waarop scholieren hun ongenoegen kunnen laten weten. Ja, dat is waar. Ze kunnen een plaatje posten op Instagram, een vlammende comment op Twitter en Facebook achterlaten, ze kunnen zelfs een brief sturen aan het ministerie of de Royal (S)hell. Het is maar goed als scholieren doorhebben dat dit geen zak uitmaakt. Er wordt al decennialang gelobbied en gezeurd, maar heeft dat ook maar iets veranderd? Maakt het iets uit als de scholieren op een zaterdag netjes op het Malieveld gaan staan en wat leuzen roepen? Nee, niet dus. Deze scholieren willen echte verandering, want hun leven staat letterlijk op het spel. Spijbelen is zo'n beetje de enige actievorm die scholieren kunnen doen waar aandacht op wordt gevestigd. We hebben gezien hoe dit in de Verenigde Staten is gebeurd, we zien hoe dit in Belgiƫ gebeurt, laten we hopen dat de Nederlandse scholieren zich niet tot inactie laten intimideren.

De strategie van Slob is dan ook typisch Nederlands. Eerst een beroep op de 'beschaafdheid,' het normale beroep op de zogenaamde opties die de Nederlandse rechtsstaat biedt om ongenoegen te uiten. Als het nodig is komt er vast nog een commissie of wat halfslachtige inspraak in een poldergesprek dat compleet genegeerd gaan worden. Zodra de gesprekken voorbij zijn is de vaart uit enig protest, dat is immers het hoofddoel van dat soort strategiƫn. Vervolgens komt er dan de valse bezorgdheid dat leerlingen teveel lessen gaan missen, gevolgd door het echte pareltje van de Nederlandse 'volkscontrole:' het verhulde dreigement. Er wordt heel kort aangegeven dat scholen spijbelende leerlingen moeten aangeven bij de leerplichtambtenaar. Een zeer kunstig dreigement dit, laten we het even uitpakken.

Het eerste doel van dit dreigement is om onzekerheid bij de scholieren op te wekken. De meeste scholieren weten niet precies wat de consequenties zijn als ze spijbelen. Dat is ook onderdeel van de kracht van zo'n dreigement, en dit zien we dan ook vaak terug bij dit soort 'volkscontrole.' Een concrete consequentie zoals een boete is veel minder eng. Je weet waar je aan toe bent en kan een weloverwegen beslissing maken over deze consequentie. Is protesteren voor een klimaatbeleid dat daadwerkelijk nut heeft belangrijker dan bijvoorbeeld een boete of een paar uur taakstraf? Als je leven op het spel staat denk ik dat dit voor veel scholieren nog wel eens een makkelijke keuze kan zijn. Maar een vaag "er wordt aangifte gedaan" maakt het veel moeilijker om die afweging te maken want je weet niet wat de effecten precies zijn. Sowieso is het ook nog eens een loos dreigement volgens de regels van het ministerie zelf, maakt een school pas melding van spijbelen vanaf 16 gemiste uren binnen 4 weken.

Het tweede doel van dit dreigement is om scholen onder druk te zetten. Een schoolbesturen zou best nog wel eens kunnen overwegen om dat melden voor dit keer eens te laten zitten. Door het dreigement op deze manier te brengen wil de minister zorgen dat schoolbesturen in dit geval zeker melding maken van spijbelen. Door te zeggen dat ze scholen er aan zullen houden impliceert Slob dus ook dat er nog wel een consequenties kunnen volgen wanneer dit niet gebeurt. Op deze manier herinnert Slob de schoolbesturen - en ons - er dus even aan waar hun loyaliteit dient te liggen: bij de staat. Als je weet waar je moet kijken, kunnen ze dus toch eerlijk zijn.

Conclusie

Acties die in het buitenland succesvol zijn willen wel vaker overspringen naar Nederland. Helaas blijkt dit bij oudere generaties vaak niet zo goed te lukken, maar jongeren hebben de neiging de rest van ons vaak nogal te verbazen. We zullen snel zien wat het wordt. Naar de scholieren zeg ik: succes. Moge het ook mensen van mijn generatie en de babyboomers inspireren. Wij dragen immers de verantwoordelijkheid om de wereld goed voor deze scholieren en hun kinderen na te laten. Een kernwaarde van elke cultuur zou moeten zijn: "laat je omgeving schoner achter dan toen je hem vond." Als we nu naar buiten lopen komen we in een luide stinkende wereld vol met troep; en daar zijn wij verantwoordelijk voor. Moge Arie Slob en zijn kameraden eerst de omgeving maar eens opruimen, dan hoeven ze ook niet met dit soort dreigementen op de kroppen te komen. Dat lijkt me een betere manier om spijbelen te voorkomen.

Flattr this