Vertaling: (Tunesie) De Algemene Staking van 17 Aangehouden

Submitted by hadrian on vr, 01/18/2019 - 12:50

Introductie

Het blijkt dat het werkende leven het erg lastig kan maken om originele artikelen te schrijven. Er is weinig tijd over, en het tekort aan energie aan het eind van de dag laat weinig plek over om aan een artikel te gaan zitten. Vaak blijven artikelen halfgeschreven liggen. Wel mis ik het regelmatig plaatsen van artikelen. Een tijd geleden heb ik een aantal 'google alerts' ingesteld, in de hoop informatie te krijgen over sociale strijd om de hele wereld heen. Als ik de tijd heb, zal ik artikelen die interessant zijn vertalen naar het Nederlands, en ze op die manier onder de aandacht brengen. Mijn hoop is op die manier weer wat te kunnen bijdrage aan het klassenbewustzijn, dat uiteraard anti-nationalistisch - en dus globaal - dient te zijn.

Hieronder een persbericht van de Tunesische vakbond UGTT (Origineel). Het artikel was vermoedelijk uit het Arabisch vertaald, en de kwaliteit Engelse vertaling was soms ambigu. Ik heb mijn best gedaan om deze ambiguiteit op te lossen, maar het kan zijn dat er wat verloren is gegaan in de dubbele vertaling.

De Algemene Staking van 17 Aangehouden

De vice-secretaris generaal en woordvoerder van de UGTT, dhr. Sami Tahri, heeft gezegd dat de algemene staking in de publieke sector en in de ambtenarij wordt aangehouden voor 17 Januari. De staking was verordend door de vakbond sinds november 2018. Dhr. Tahri heeft toegelicht dat, ondanks de vele concessies en inzet vanuit de UGTT en waarschuwingen over het falen van de onderhandelingen, de regering het onderhandelingsproces is blijven vertragen. De regering is niet op zoek naar een oplossing in het belang van de natie.

Dhr. Sami Tahri sprak gedurende een persconferentie aan het Mohamed Ali-plein. Leden van het bestuur van de UGTT waren ook aanwezig. Dhr. Sami Tahri benadurkte het recht van alle Tunesiers om geinformeerd te zijn over het pijnlijke en langdurige onderhandelingsproces. Tot nog toe zijn er meer dan honderd vergaderingen geweest die uiteindelijk op niets uitdraaide. De regering bleef star en weigerde actief mee te denken over sociale en economische problemen zoals belastingontduiking, de gigantische tekorten voor sociale zekerheidsprogrammas, de informele economie, inflatie, en de achteruitgang van koopkracht van Tunesiers.

De woordvoerder van de UGTT benadrukte het tekort aan een gevoel van ernst vanuit de regering tijdens het proces. Gisteren was er een vergadering bij de "Kasbah" tussen de UGTT en een regeringsdelegatie. Deze vergadering duurde slechts twee uur, al rapporteerde de media dat het 7 uur duurde. De delegatie van de regering heeft zich meermalig teruggetrokken voor besprekingen met de staf van het IMF, die duizenden kilometers van Tunis verwijderd zitten. Enkele leden van de UGTT delegatie vroegen zich af of ze niet beter direct met het IMF konden onderhandelen, zeker gezien het tekort aan competentie bij sommige regeringsleden.

Op 16 januari jongstleden was er nog een last-minute vergadering tussen de secretaris-generaal van de UGTT en de president van de regering. Deze vergadering was niets meer dan een beleefdheid en duurde slechts enkele minuten, aldus dhr Tahri.

Na dhr. Tahri nam dhr. Hfaiedh, de vice-secretaris generaal verantwoordelijk voor juridische zaken en coordinator van de UGTT onderhandelaars, het woord. Volgens dhr. Hfaiedh is de staking een gevolg van het uitstelgedrag van de regering, diens ongewilligheid om lastige en noodzakelijke problemen op te lossen, en de absentie van een veelomvattende visie over sociale en economische zaken. Hij roept alle vakbondsleden en werknemers in de publieke sector op tot het demonstreren van een gevoel van verantwoordelijk, waakzaamheid, en kalmte gedurende de staking.

Dhr. Hfaiedh voegde toe dat de publieke sector niet aan de staking meedoet uit solidariteit met de ambtenarij, maar omdat de publieke sector direct en fundamenteel betrokken is. Het akkoord getekend tussen de regering en de publieke sector is slechts deels toegepast. Enkele problemen, zoals het hervormen van staatsbedreiven, zijn nog niet opgelost.

Dhr. Hfaiedh merkte verder op dat de UGTT interactief bezig is geweest om constructieve voorstellen te maken met als doel de onderhandelingen tot een succes te maken. Was dit gelukt, had de algemene staking mogelijk geannuleerd kunnen worden. Desalniettemin is de regering te ver gegaan, en heeft het alle voorstellen afgeketst. Er werd een kleine salarisverhoging vanaf December 2018 aangekaart, gevolgd door een tweede verhoging vanaf Januari 2020 in de vorm van belastingvoordelen. Mensen met pensioen zouden zo echter geen verhoging krijgen zoals gegarandeerd in sectie 37 van de pensioenwet.

Dhr. Monaam Amira, vice-secretaris generaal verantwoordelijk voor de ambtenarij, zegt dat de woordvoerder van de regering valse informatie verstrekt om de publieke opinie negatief te beinvloeden. Volgens de regering zou de UGTT de algemene staking voor politieke doeleinden hebben uitgeroepen.

Dhr. Amira voegt toe dat de UGTT zichzelf gedwongen voelde om een algemene staking uit te roepen omdat de regering weigerde eerdere afspraken en toezeggingen na te komen. Dit ondermijnt ook de geloofwaardigheid van de onderhandelingen. Dhr. Amira, om zijn punt wind bij te zetten, heeft de media kopien van sinds November 2017 gemaakte notulen en getekende afspraken laten zien.

Verder heeft Dhr. Amira verklaard dat deze staking geen politieke motivatie heeft. De UGTT heeft bepaald een eerlijke distributie van de welvaart te verdedigen, verdeling tussen werkende en gepensioeneerde te willen tegengaan, en de soevereine wil van Tunesie te steunen.

Met betrekking tot de staking van 17 Januari heeft de UGTT een communique uitgebracht waar arbeiders in de publieke sector en de ambtenarij worden gevraagd en masse met de staking mee te doen en naar een samenkomst op het Mohamed Aliplein, waar ook het hoofdkwartiek van de UGTT is gevestigd, te komen. Verder wordt arbeiders gevraagd om minimale en essentiele diensten wel te verlenen.

Korte notities bij de tekst

De tekst is een persbericht van de grootste vakbond in Tunesie. Dat betekent ook dat het taalgebruik enigsinds formeel is. Wat opvalt is dat, zoals vaker met grote gevestigde vakbonden, automatisch een verschil wordt gemaakt tussen politieke en economische acties. Er bestaat duidelijk een idee dat stakingen een non-politieke actie kunnen zijn. Deze tekst spreekt zichzelf hier al in tegen door op te merken dat de vakbond de soevereine wil van Tunesie - of hier het volk of de Natie wordt bedoeld is niet helemaal duidelijk in de brontekst - te willen beschermen. Dit is duidelijk een referentie naar het feit dat de regering meermalig overleg voert met het IMF. Regeringen staan nooit los van de economie, en de politieke wind heeft sterke invloed op de economie. Zelfs als deze staking voor louter een loonsverhoging zou zijn, iets wat de tekst tegenspreekt, is dat nog steeds ook een politieke actie. Het kapitalisme - meestal de neoliberale variant hiervan - wordt veelal geaccepteerd als de ongemarkeerde norm. De keuze voor een economisch systeem, kapitalisme of iets anders, is echter altijd een politieke keuze. Het feit dat daarbij ook het IMF bij naam benoemd wordt, en er gepraat wordt over soevereine wil, laat zien dat, ten minste voor de vakbond, deze staking een globale politieke dimensie heeft. Het vakbondsbestuur wil misschien niets wezenlijks veranderen aan het politiek-economische bestel, maar dat maakt een staking niet een apolitieke actie.

Flattr this