Even over E-Nummers

Submitted by hadrian on do, 05/17/2018 - 08:28

Introductie

Toen ik enkele jaren besloot om alleen nog maar veganistisch te eten ben ik op een ware ontdekkingstocht moeten gaan. Heel snel kwam ik er achter dat dingen waar ik geen enkel dierlijk product in verwachtte, deze toch bleken te bevatten. Ik heb het sindsdien al vaak genoeg meegemaakt dat ik met een paar andere veganisten aan het praten was en er weer een "wist-je-dat" langskwam. Weer een product wat oneetbaar bleek te zijn. Binnen twee weken heb ik mezelf aangeleerd om geen enkel product te eten zonder eerst het label te checken. Voor mensen die dat zelden of nooit doen, raad ik het ten sterkste aan eens een keer te doen. Je staat versteld over wat er in producten zit.

Er zijn een aantal E-nummers die niet veganistisch zijn. Na al lange tijd veganist te zijn, heb ik een soort quick-scan waarbij ik de meeste labels na ongeveer 2 seconden kan goed- of afkeuren, vaak zelfs in andere talen. Het feit dat bepaalde allergenen altijd dikgedrukt worden maakt dit een stuk makkelijker. Het gebruik van E-nummers ook. De laatste jaren valt me echter op dat het steeds vaker voorkomt dat er ellenlange chemische termen op de labels komen. Dat zijn dan de uitgeschreven namen waar eerder een E-nummer stond. Handig.

Het nut van E-nummers

Men kan veel kritiek hebben op de EU, maar er zijn ook een paar dingen die ontzettend handig zijn voor Europeanen. E-nummers zijn daar een goed voorbeeld van. Aangezien we de afgelopen decennia steeds meer uit potjes en plastic zijn gaan eten, zijn er ook steeds meer voedseltoevoegingen bijgekomen. Wanneer deze toevoegingen er niet zijn is er een goede kans dat het voedsel verkleurt of vrij snel wegrot. Regeringen wereldwijd hebben op de opkomst van toevoegingen gereageerd door instituten op te zetten die onderzoek over deze toevoegingen verzamelen en, op basis van zo veel mogelijk informatie, besluiten maken over welke toevoegingen wel en niet toelaatbaar zijn. In de EU is dat de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid. Deze autoriteit is verantwoordelijk voor de E-nummer lijst.

Dit proces is natuurlijk verre van waterdicht. Nieuw onderzoek kan ook nieuwe problemen aantonen die eerder niet zijn ontdekt. Ook kan een individu andere eisen stellen aan voedsel. Ik kies er bijvoorbeeld voor om sowieso de niet-veganistische E-nummers te mijden. Het voordeel van de E-nummer lijst is echter dat ze door heel Europa hetzelfde zijn en gebruikt worden. Als je in Nederland E120 besluit te mijden, dan kun je dat net zo makkelijk in Duitsland of Frankrijk. Het is immers precies dezelfde stof. Mensen die allergiën hebben, of andere redenen om bepaalde E-nummers te mijden, kunnen dat dus gemakkelijk in bijna heel Europa, ondanks eventuele taalbarrières.

Een chemische naam is nu minder eng

Het grote voordeel van E-nummers blijkt echter ook de knieval te zijn: ze vallen zo makkelijk op. Als je een label in de supermarkt leest, dan zie je in vrijwel elk product E-nummers staan. Het valt simpelweg op. Omdat het niet direct duidelijk is wat deze producten doen gaan mensen zich dan toch afvragen wat deze dingen betekent. Helaas lijkt het er steeds meer op dat mensen een soort afkeer krijgen voor elk E-nummer. Sinds een jaar zie ik dan ook steeds vaker dat er geen E-nummers meer op labels staan, maar wel een paar vrij lange woorden. Ik pak dan mijn telefoon erbij, blijkt dat het gewoon een E-nummer heeft. Het ziet er natuurlijk nog wel gek uit, maar het valt minder op dan een E-nummer vermelden. Een chemische naam wordt dus schijnbaar als minder eng ervaren dan E-nummers. Dit lijkt me zeer nadelig. Zelf heb ik er geen zin in om de niet-veganistische E-nummers binnen te krijgen doordat ik een label niet genoeg kon begrijpen door taalverschillen, of omdat ik het stofje mis als ik een label lees. Ook voor mensen die bepaalde (of alle) E-nummers juist willen mijden lijkt het me onhandig.

Conclusie

Voedseltoevoegingen bestaan om voedsel wat we lang bewaren aantrekkelijk te houden, en redelijk veilig om te eten. Veel schimmels en bacteriën die anders hun kans krijgen zijn immers verre van gezond. Of bepaalde toevoegingen inderdaad wel of niet gezond zijn, is niet aan mij om te zeggen. Ik ben geen voedselwetenschapper. Als ik kan kiezen tussen een product met veel of weinig toevoegingen, zal ik die met weinig kiezen, maar dat is een persoonlijke voorkeur.

Voedsel verpakt in potjes en plastic om zo lang mogelijk mee te gaan is een logisch voortvloeisel uit een economisch systeem waar mensen weinig tijd hebben. Ook willen bedrijven hun risicos op derving minimaliseren. Hoe langer voedsel mee gaat, hoe lager het risico dat het weggegooid moet worden en ze dus winst mislopen of zelfs verlies draaien. Vers en seizoensgebonden eten lijkt me sowieso gezonder. Dat vereist echter ook een zekere tijd en inspanning en het is niets gek dat werkende mensen daar niet altijd zin, energie, of tijd voor hebben. Zelf pekelen, inleggen, en wecken kosten nog veel meer tijd, en is ook kennis die nog maar weinigen hebben. Voedseltoevoegingen zijn voorlopig dus simpelweg nodig. Ik zal juichen als we een economisch systeem hebben waar we allemaal met gepaste zorg en liefde onze magen kunnen vullen. Tot die tijd moeten we gewoon duidelijk weten wat er in ons voedsel zit, zodat mensen met specifieke wensen niet per abuis iets consumeren. Voor mij fijn, maar ook zeer fijn voor mensen met allergiën en andere gevoeligheden.

Flattr this