Even over E-Nummers

Submitted by hadrian on do, 05/17/2018 - 08:28

Introductie

Toen ik enkele jaren besloot om alleen nog maar veganistisch te eten ben ik op een ware ontdekkingstocht moeten gaan. Heel snel kwam ik er achter dat dingen waar ik geen enkel dierlijk product in verwachtte, deze toch bleken te bevatten. Ik heb het sindsdien al vaak genoeg meegemaakt dat ik met een paar andere veganisten aan het praten was en er weer een "wist-je-dat" langskwam. Weer een product wat oneetbaar bleek te zijn. Binnen twee weken heb ik mezelf aangeleerd om geen enkel product te eten zonder eerst het label te checken. Voor mensen die dat zelden of nooit doen, raad ik het ten sterkste aan eens een keer te doen. Je staat versteld over wat er in producten zit.

Er zijn een aantal E-nummers die niet veganistisch zijn. Na al lange tijd veganist te zijn, heb ik een soort quick-scan waarbij ik de meeste labels na ongeveer 2 seconden kan goed- of afkeuren, vaak zelfs in andere talen. Het feit dat bepaalde allergenen altijd dikgedrukt worden maakt dit een stuk makkelijker. Het gebruik van E-nummers ook. De laatste jaren valt me echter op dat het steeds vaker voorkomt dat er ellenlange chemische termen op de labels komen. Dat zijn dan de uitgeschreven namen waar eerder een E-nummer stond. Handig.

Hoe U-OV ons probeert te bespelen

Submitted by hadrian on di, 05/08/2018 - 17:39

Introductie

Het zal je waarschijnlijk niet ontgaan zijn, er wordt gestaakt in het openbaar vervoer. Eerder deze maand landelijk, en nu heeft de vakbond besloten om over te gaan op een rollende staking. Dat houdt in dat er in verschillende delen van het land op verschillende opeenvolgende dagen wordt gestaakt. De belangrijkste eisen van de FNV zijn een loonsverhoging van 3,5% over het volgende jaar, met 4,5% over de gehele looptijd van de CAO. Het is voorgesteld om die op 1 jaar en 4 maanden te houden. De werkgevers willen slechts 2% per jaar bieden en een looptijd van 3 jaar. Andere belangrijke eisen die de vakbond wil bespreken gaan over werkdruk. Eisen die absurd klinken, niet omdat ze gemaakt worden maar omdat ze gemaakt moeten worden. Zo wordt een plaspauze van 8 minuten gevraagd per 2 uur. Voor zoiets basaals als naar de WC gaan is nu dus vaak te weinig tijd. Dat werkdruk zo ontzettend belangrijk is bij dit eisenpakket geeft aan dat hier een belangrijk probleem ligt voor chauffeurs. Dat is alarmerend, aangezien overwerkte buschauffeurs gevaarlijk zijn voor henzelf, de passagiers, en anderen in het verkeer. Daarenboven, iedereen die wel eens achter het stuur zat en nodig naar de wc moest, weet hoe afleidend dat kan zijn. Belangrijker, de chauffeurs verdienen beter dan dit.

Enfin, dat de staking legitiem is, daar twijfel ik niet aan. De busmaatschappij U-OV, waar ik met enige regelmaat gebruik van moet maken, wil ons natuurlijk iets heel anders doen laten geloven. Sinds eind april zie ik ze op verschillende manieren propaganda maken tegen de chauffeurs. Het wordt tijd die propaganda eens tegen het licht te houden.

Wat Gedachten over de Nieuwe Buren van We Are Here

Submitted by hadrian on za, 04/21/2018 - 16:38

Introductie

Daar gaan we weer. Nouja, weer, ik ben een tijdje afwezig geweest en het lijkt er op dat ik voorlopig niet zoveel kan publiceren als ik dit een jaar of twee geleden kon doen. Iets met het hebben van een baan, enzo. Enfin, vandaag heb ik de mogelijkheid om eens wat te schrijven en kijk daar, er doet zich ook nog eens een reden voor om te schrijven.

De Situatie in Ethiopië (Deel 3)

Submitted by hadrian on di, 08/30/2016 - 13:22

Introductie

In het eerste deel van deze serie heb ik de politieke situatie in Ethiopië enigsinds uitgewijd. In het tweede deel ben ik ingegaan op de economische veranderingen waarbij het land in principe geforceerd omgevormd wordt tot een kapitalistische staat. Dit artikel zal kort de internationale positie van Ethiopië belichten.

Diplomatieke Slavernij

Na het einde van de burgeroorlog tegen het Derg-regime is Ethiopië opgedeeld in twee landen. Het grootste deel bleef Ethiopië maar het nieuwe buurland Eritrea splitste zich af van dit land. Tegen het einde van de 20e eeuw is er nog een grensconflict geweest waarbij Eritrea onder andere het Oromo Bevrijdingsfront in Ethiopië steunde. Tijdens de huidige protesten wordt door de Ethiopische regering ook gesteld dat Eritrea die protesten steunt om Ethiopië zo instabiel te proberen maken. Of dit wel of niet waar is veranderd natuurlijk niets aan de legitimiteit van de strijd van de Oromo. Daarenboven valt er natuurlijk geen protest te steunen zonder dat er structurele problemen in een land zijn.

De Situatie in Ethiopië (Deel 2)

Submitted by hadrian on wo, 08/17/2016 - 21:41

Introductie

In het eerste deel heb ik het gehad over de complexe politieke situatie in Ethiopië. Deze situatie is natuurlijk intiem verbonden met de economische situatie. De best-bedoelde politieke experimenten kunnen vallen of staan met de economische realiteit. Hoewel het Ethiopische experiment waarschijnlijk louter en alleen op basis van de dominantie van één partij al zou falen zijn er ook grote economische veranderingen aan de gang. Het Tigraiaanse Volksbevrijdingsfront (TPLF), die de facto de heersende partij in het land is, noemt zichzelf Marxistisch maar ze zijn een belangrijk idee uit het Marxisme vergeten en wel dat de klassenstrijd de grote motor van de geschiedenis is geweest. Een van de aanleidingen van de huidige protestgolven, die overigens in 2015 al begon, is dan ook de klassenstrijd in Ethiopië.

Economische Veranderingen

Ethiopië, net als veel landen in de regio, heeft een landbouweconomie. Koffie is het belangrijkste exportproduct gevolgd door sesamzaad. Grofweg 85% van de arbeidersbevolking werkt in de landbouw, 10% werkt in de dienstensector, en slechts 5% in industrie. Ter vergelijking werkt slechts 4% van de Nederlandse arbeidersbevolking in de landbouw (Bron: Ethiopië,, Nederland). Waar Nederland belast is met een zeer ontwikkelde vorm van kapitalisme, wat ook een zeer technisch ontwikkelde landbouw betekent, zit Ethiopië in veel vormen nog in een vroege ontwikkeling van het kapitalisme. Op zich kan een land, onder bepaalde omstandigheden, lange tijd overleven zonder zulks een ontwikkeling door te maken maar het Ethiopische Revolutionair-Democratische Volksfront (EPRDF) heeft sterk ingezet op grote economische groei.In cijfers zijn ze hierin zeer effectief gebleken, maar die cijfers verdoezelen de dagelijkse realiteit waar de mensen mee te maken hebben.

De Situatie in Ethiopië (Deel 1)

Submitted by hadrian on di, 08/16/2016 - 03:28

Introductie

Zelfs de NOS is wakker geworden tot het feit dat er een gigantische protestgolf door Ethiopië trekt. Dat is ook niet gek, aangezien er meer dan honderd mensen zijn vermoord door de Ethiopische regering. Het artikel van de NOS mist, zoals we inmiddels wel gewend zijn, elke vorm van analyse over de redenen of de achtergrond van de protesten. Er wordt alleen kort even vermeld dat er een grensconflict is tussen de Amhara en de Tigray. De situatie in Ethiopië is echter vele malen complexer, en zeker een analyse waard.

Politieke Etniciteit

Ethiopië is het enige land in Afrika wat eigenlijk nooit gekoloniseerd is geweest. Italië probeerde dit voor het eerst tijdens de wedloop om Afrika maar is destijds verslagen. Vier decennia later probeerde Mussolini het nogmaals en ditmaal, mede door het gebruik van mosterdgas, werden de Ethiopiërs overwonnen. De overlevering verteld ons dat Haile Selassie, destijds de keizer, de wereld nog waarschuwde met de profetische woorden: "vandaag zijn wij aan de beurt. Morgen zullen jullie aan de beurt zijn."

Alles gaat kapot, wat kan jij doen?

Submitted by hadrian on zo, 08/14/2016 - 21:53

 

Introductie

In Turkije is het schrikbewind van Erdogan inmiddels zo openlijk dat niemand meer kan ontkennen dat we hier met een totalitaire dictatuur te maken hebben. In de Verenigde Staten staat de bevolking voor de keuze tussen een incompetente oorlogszuchtige haatpredikant en een andere incompetente oorlogszuchtige haatpredikant. In Europa komen terroristische aanslagen inmiddels bijna wekelijks voor. Van een samenleving kunnen we duidelijk niet meer spreken of, als we dat nog willen doen, kunnen we denk ik het beste stellen dat de samenleving lijdt aan een kankergezwel dat terminaal lijkt te zijn. Als het niet de wederzijdse haat is die vanuit de gevestigde media en politici opgewakkerd wordt, dan is het wel de doordravende economische depressie en diens desastreuze effecten voor de armen - want het zijn immers nooit de rijken die eens moeten inbinden. Het grote milieuprobleem is inmiddels op de achtergrond geraakt, maar is daarmee niet minder gevaarlijk geworden.

We leven dan ook in een wereld waar de angst als enige emotie overblijft. Solidariteit met elkander is vrijwel verdwenen en de kanker is daar zelfs zo ver doorgedrongen dat sommigen durven te beweren dat solidariteit door de regering kan en moet worden bemiddeld. Niets is minder waar, solidariteit sterft namelijk bij dwang. Solidariteit kan alleen uit onszelf komen. Het is een vorm van verzet tegen economisch en gewapend geweld omdat het zich tegen al het geweld en dwang keert. Het is de vorm van verzet die nu, als meer dan ooit, absolute noodzaak is geworden. De tijd om tegen bezuinigingspolitiek te protesteren is voorbij, de welvaartsstaat en het kapitalisme zijn stervende. We kunnen natuurlijk weg blijven kijken en hopen dat op magische wijze de politici, die al honderden jaren hebben bewezen geen heilstaat te kunnen brengen, alles redden. Dat is een droom die een nachtmerrie teweeg zal brengen. We moeten echter wel de samenleving organiseren, we kunnen immers niet zonder elkander overleven. Het wordt dus tijd om op elkaar te vertrouwen, en dat kan alleen als we eerst op onszelf leren te vertrouwen.

Labels

De Spaanse Revolutie

Submitted by hadrian on di, 07/19/2016 - 16:57

Introductie

"Het bleek, in sommige gevallen geheel, het beste ideaal ooit door de mens bedacht te realizeren en dit zal diens permanente roem zijn," zo stelde Gaston Leval. Het was, tachtig jaar geleden, al een veelbewogen week gebleken toen op zaterdag 11 juli een radiostation kort door fascisten werd bezet. De dag erna zouden de fascisten een socialistische luitenant van de politie doodschieten. Kameraden van deze luitenant 'arresteerden' vervolgens de leider van de rechtse fractie in het parlement. Ze waren wel zo vriendelijk het lichaam af te leveren bij de begraafplaats (Murray Bookchin, The Spanish Anarchists: The Heroic Years 1868-1936). Het leger was al een tijd lang bezig met het plannen van een staatsgreep. De regering werd hier zelfs nog op geattendeerd maar zijn stelden zijn volledige vertrouwen in de militaire kracht van de regering (Bookchin). Een gekke reactie, wanneer het diezelfde militaire kracht is die de staatsgreep aan het voorbereiden is.

Enfin, op de 18e verklaarde de generaals in een pronunciamento inderdaad de macht over te hebben genomen. Door heel Spanje begonnen de soldaten uit hun holen te kruipen en strategische plekken te bezetten. De militanten van de CNT en de FAI wisten echter wel waar dit op zou uitdraaien en hadden zich hier dan ook al op voorbereid. Zeker in Barcelona, het centrum van de belangrijkste industrie in Spanje, werden de soldaten begroet door arbeiderskogels. In Barcelona werden de rebellen verslagen, net als in het noorden van het Baskenland, Madrid, het grootste deel van het zuiden van Spanje, en een van de Balearische eilanden. Een heldhaftige, en helaas vaak vergeten, strijd van meer dan twee jaar barste los. Echter was dit niet louter en alleen een strijd tussen verschillende machtsbeluste dictators, er werd ook strijd geleverd door arbeiders die met elkaar hun eigen verdediging organiseerden en in het achterland alles op alles hebben gezet om een nieuwe wereld te bouwen.

Welke Vlag Droegen Ze?

Submitted by hadrian on za, 07/16/2016 - 18:44

Introductie

Er is weer een wereldgebeurtenis geweest die al onzer aandacht heeft kunnen trekken. Voor sommigen was de gepoogde staatsgreep in Turkije een klein lichtpuntje hoop, de Black Rose federation (Engelstalige link) gaf al vrij snel aan dat Erdogan en het leger praktisch een pot nat zijn. De signalen die we al jaren uit Turkije krijgen - gefilterd door een media die afwisselend zeer negatief en positief zijn tegenover dat land, afhankelijk van de noodzakelijkheden van Westerse politiek - bieden ons weinig goede hoop. Na enkele uren bleek de staatsgreep mislukt en kon Erdogan - die nu waarschijnlijk een soort volksheld wordt die het leger heeft weten te verslagen - triomfantelijk terugkeren in Istanbul. Stemmen voor de doodstraf zijn al opgegaan en Erdogan lijkt het voorbeeld van Stalin uit de late jaren dertig op te volgen.

Bij dit soort wereldgebeurtenissen lijken er toch altijd een groep te zijn die meteen de schuld probeert te leggen bij verschillende actoren. Zo ging er al vrij vroeg een gerucht dat deze staatsgreep ge-ensceneerd was door Erdogan zelf om, op die manier, hernieuwe legitimatie te verkrijgen voor zijn schrikbewind. Een andere optie die geopperd werd is dat hij van de poging wist en hier vrij weinig tegen gedaan heeft. Weer anderen geven de 'usual suspects' de schuld: CIA, Mossad, Zionisten, de New World Order, en ga zo maar door. Dit soort vingertjesgewijs gebeurt tegenwoordig bij elke grote wereldgebeurtenis die onze aandacht trekt, van de bomaanslagen door Daesh, tot het instorten van de torens in New York, tot aan deze staatsgreep. Het wordt echter tijd om hiermee te stoppen, en naar oplossingen te kijken.